Berichten

Gisteren ging fantastisch met een soepele lange tocht en verblijf daarna op een heel leuke camping. Jawel Hans Reitsma had gewaarschuwd dat de tocht van vandaag de zwaarste zou worden van deel 1. Veel klimmen met flinke stijgingen. Toch was ik optimistisch . Te optimistisch . In een aantal gevallen moest ik lopend de top bereiken, helaas. Jan ging dat beter af. Toch hebben we alle ontberingen goed overwonnen en kwamen we om 15.00 u al in Ellwangen aan. Een mooie plaats waar we een extra dag wilden blijven in een hotel omdat er gewassen moet worden, geordend, uitgerust en genoten van het mooie en interessante dat Ellwangen te bieden heeft. ( basiliek, Alemannen-museum).

In Braunsbach hadden we schrijnend geldgebrek en moesten we gisteravond in “O sole mio” met onze laatste euros betalen. Duitsers houden niet van pinnen, liever Bares Geld. De geweldige eigenaar zei “ Wir hatten damals eine Bank in dieses Dorf, aber dann Pafff” . Geen bank meer daar , plofkraak? De tocht van vandaag leverde geen horeca- of winkelbezoek op maar op veel plaatsen bankautomaten: We zijn weer rijk.

Gisteren kregen we van de Belgische collega’s het treurige bericht dat Johan een breuk had in zijn elleboog. Ze moesten de tocht staken en zijn inmiddels weer terug in Belgie. We zullen contact met ze houden en zijn van plan extra voorzichtig te zijn.

We zitten in een heel leuk Gasthof vlak buiten Ellwangen, heel landelijk met weer een bijzondere bemensing. De eigenaar ziet er woest uit maar heeft het perfect voor elkaar. De kok noemen we al Manuel en de mensen hier zeggen allemaal “ Gruss Gott” . We naderen Oostenrijk.

Jan is aan het wassen, het wordt huiselijk en gezellig hier.

Paul

Terwijl de regen overvloedig neervalt zit ik heerlijk in de ruime riante hotelkamer dit te schrijven. Overdag overigens geen regen, pas nu tegen de avond dus wel.
Vandaag lekker lui gedaan en pas in de middag naar het stadje gegaan om het Alamannen museum en de basiliek te bekijken. M.n. de basiliek was prachtig, echt een heel mooie kerk.
Morgen weer verder en daar hebben we zin in. Er is wel een probleem met de tent van Paul. Van deze nieuwe tent begon na 7 dagen de stok te rafelen. Deze hebben we wel met wat tape verstevigd. Hij heeft ondertussen met meneer ‘Bever’ contact gehad en die vond het geen goede structurele oplossing! Hopelijk houdt het voorlopig wel even.
Morgen fietsen we via de Schwabishe Alpen naar de Donau. Tarararapampampam pampam tararapampampam …

Groetjes Jan en Paul

Dank voor alle reacties.
Gereden km’s: 800

De eerste twaalf km hebben we vrij vlak gereden door een prachtig landschap. Een soort misty mountains , rijden in een dal tussen hoge mistige bergranden met dreiging van regen. Bij Lauchheim gekomen hebben we toegeslagen in het postkantoor ter plekke. De grootste doos gekocht die ze daar hadden en gevuld met alle bagage die we inmiddels overbodig vonden. Voor mij was dat onder andere twee van de zeven t-shirts en twee regenbroeken , ik bleek twee regenbroeken bij te hebben en geen regenjas! Jan had ook behoorlijk wat voor de doos. Uiteindelijk hebben we vijf kilo teruggestuurd naar Nederland.

Die verlichting was net op tijd want meteen na Lauchheim kwam een erg steile klim  naar een prachtig klooster vlak bij de hemel ( uiteraard). Daarna konden we door de prachtige Swabische Alpen zo een dertig kilometer naar beneden zoeven zwieren zweven over goede paden tot we bij de Donau kwamen in het stadje Dillingen . Een lekkere fietsdag met op het trekkersveldje nog twee solitaire fietsfanaten: een dolende Duitse dame en Arie uit Maurik die in veertien dagen naar Rome aan het fietsen was. Lang gesproken met Arie.  Soort van zielsverwanten. Wij fietsers onder elkaar. Wij sliepen na Arie als een roos.

Trage start vanochtend. Ruhetag bij de camping, Arie die wat aandacht nodig had en wij hadden alleen koffie en pruimen. Na het vertrek duurde het nog een tijd eer we een winkel/bakker zagen. Dus gelijk toegeslagen.
Daarna met volle maag behoorlijk door kunnen rijden in deze heel korte etappe. Heel vroeg aangekomen op een prachtige ruime camping. Wel een beetje moe dus toch maar niet naar Augsburg zelf (10 km) gefietst. Eerst lekker douchen en daarna op een geweldige plek aan het meer met een biertje gaan zitten. Zonnetje erbij en muziek uit de jaren 70 en 80, kon niet beter.

Afgezien van enige trek in de ochtend, wat kuitenbijtertjes hebben we vandaag NIET geleden!

Groetjes Jan en Paul

Lang geen blog kunnen bijwerken, geen stroom, geen internet , geen beide.

Daarom enige impressies vanuit een fraai pension in Ried waar we zowaar VIER stopcontacten hebben en een gevulde koelkast. Wat een luxe mensen.
Vanochtend hebben we in het vorige pension met 1 stopcontact ritueel de (gratis) kaart van Duitsland in de prullenbak gegooid en ook de oplader voor vier apparaten tegelijk. Die was overbelast geraakt en had de geest gegeven. Op deze tocht is bezit alleen maar last. Hoe minder je hebt hoe beter het gaat . Je moet natuurlijk wel een fiets hebben , wat geld, en een adequate conditie.

Jan merkte vandaag op dat hij vrijwel alleen bezig is met de tocht. Ik heb dat ook, het vraagt zoveel dat er geen ruimte is om veel met andere dingen bezig te zijn. De tocht is zwaar, vandaag 60 km en een hoogteverschil van 200m. Dat lijkt niet zo zwaar, twee domtorens omhoog fietsen in een hele dag. Maar de teasi geeft aan dat we vandaag 1800 m geklommen zijn en 1600m gedaald om die 200m hoogteveschil te bereiken. Achtien domtorens omhoog met fietsen als tanks zo log en zwaar. We zijn het prachtige Inn tal doorgefietst met steeds steile venijnige klims omhoog en dan weer dalen.

Morgen eindelijk Italie, ik heb daar heel veel zin in.

We hebben nu 1200 km gefietst en hebben het punt gepasseerd dat het meer indruk maakt om te vertellen dat je uit Nederland bent komen fietsen dan dat je onderweg bent naar Rome. Een stel vroeg ons vandaag of we met een religieuze reden naar Rome gingen. Na onze ontkenning vroeg ze ons om bij de paus er op aan te dringen het celibaat af te schaffen, een goede suggestie.

Zowaar kwamen we op de camping in Garmisch Partenkirchen Arie weer tegen. Hij had van ons geleerd het wat rustiger aan te doen, had ons gepasseerd en de gewonnen dag (!) gebruikt om in GP een berg te beklimmen en een gletscher te bekijken nu dat nog kan.

Met de fietsen gaat het heel goed. Maar een keer een ketting er afgelopen. En een keer een fiets weggegleden bij stilstand op een steile helling. Geen blijvende schade. Wij zijn er zuinig op als Hannibal op zijn zware logge olifanten moet zijn geweest.

Al de 2e dag in dit land met enorm hoge bergen. Deze bergen zijn zeer imponerend als je hier fietst.
Als fietser ben je enorm met de tocht bezig. ‘S avonds al kijken waar je de komende dag zal eindigen, de meters omhoog die je gaat maken met de bijbehorende hoogte percentages. De plaatsen en riviertjes waar je langs komt/gaat rijden. En zeker ook uitzoeken waar je gaat overnachten: welke camping of welke andere slaapplek.
Hier in Oostenrijk hebben we voor pensions of gasthofen gekozen. Een goed bed en ontbijt en niet kruip-sluip in de tent die in de ochtend nat en koud is. Het fietsen is echt pittig en dan is een goede start belangrijk.
Morgen via de Reschenpas naar Italië, komen zelfs even in Zwitserland. Zal zwaar zijn maar het gaat ons lukken.

Groetjes Jan en Paul

Aantal gereden km’s: 1221

Vandaag volgens ons de lastigste route: veel meters omhoog, zwaar dus.
Dat was het duidelijk ook. Naast de beklimming naar de pas ook veel korte kuitenbijters over de rivier, de weg, zomaar langs de weg enz.. Soms naar boven en daarna gelijk weer naar beneden. Kortom veel geklommen vandaag.
Maar uiteraard toch gered en nu in Italie.
Morgen nog een flinke afdaling om de Alpen uit te komen en daarna de Po vlakte in.

Groetjes Jan en Paul
Gereden km’s: 1286
Vandaag: 2200 meter omhoog en 2000 omlaag

Bon Giorno
Eindelijk in het echte Italie want hier spreekt men Italiaans en geen Duits meer. Deze 2 dagen zijn een verademing vanwege de prima fietspaden en het steeds dalen naast de rivier de Adige. We hebben ook besloten om hier een dag in te halen tov het programma van Hans Reitsma omdat het zo gemakkelijk fietsen is.
We zijn nu in Lavis een mooi Italiaans dorp met een heel mooie kerk en heel leuke straatjes, volgens Paul echt helemaal Italiaans.

We hebben al dagen de wind en de zon van voren. Dat is niet altijd even prettig maar op zich hebben we nu toe prima fietsweer met zowat geen regen gehad.

Zo meteen lekker slapen en morgen weer vroeg op.
Groetjes Jan en Paul

Gereden km’s:1445

Heel vroeg zijn 6 hanen bezig om zo hard en zo lang mogelijk te kraaien om de nieuwe dag aan te kondigen. Leuk zo’n mooie boerderij camping.