Ferrara was schitterend, een geweldige plaats voor een rustdag en het vieren van mijn verjaardag. Bij deze ook aan iedereen mijn dank voor de ontvangen felicitaties en steunbetuigingen . We hebben genoten van het middeleeuwse deel van de stad, door de onverwachte vierde ontmoeting met fietser Arie hebben we het geplande renaisance deel niet meer leren kennen.
Na een uitgebreid ontbijt vertrokken we zeer op het gemak voor een vlakke etappe richting de Adriatische zee / Ravenna. Dit deel van de Po-vlakte was in de loop der eeuwen door voortdurende overstromingen van de rivier veranderd in een moeras. Pas in de jaren zestig van de vorige eeuw is men het weer droog gaan malen, een enorme klus. Het resultaat is een vrijwel eindeloze vlakte met heel af en toe een huis of een dorpje. Ultieme vlakke saaiheid, de noord oost polder is er een avontuurlijk landschap bij. We hebben zeker dertig km zo gereden, waarbij we herhaaldelijk door grote wolken vliegende mieren reden.
Een regen van insekten, zo voelde het, heb ik nog nooit meegemaakt. Onsmakelijk en lastig. Pas tegen het eind waren er ook vogels, we zagen meeuwen en witte reigers. We naderden het Valli di Comachio , een niet drooggelegd meer met bijzondere vogelpopulaties. We zijn hier op de camping gaan staan, samen met nog vier andere nederlandse Romefietsers. Jan en ik zijn naar het meer gelopen en daar hebben we een grote verzameling roze watervogels gezien. Dat moeten wel flamingo’s geweest zijn, die zitten daar ook.
Morgen gaat de tocht naar Cesenatico , echt aan zee. We passeren dan Ravenna en Classe, we gaan onze uiterste best doen om de byzantijnse mozaieken daar te bekijken.
Daarna gaan we het binnenland weer in , de Rubicon over en daarna de appenijnen over richting Rome. Volgens het schema van Hans Reitsma kunnen we daar op zondag aankomen. Maar er komen eerst nog veel kuitenbijtertjes en nog meer Italiaanse schoonheid.
Gereden 1785 km , nog te gaan 430 km.